تشخیص و درمان فیبروآدنوما
اگر تودهای در بافت سینهی خود تشخیص دهید، ضروری است که دربارهی میزان خطر آن با پزشک مشورت کنید. معمولاً در قدم اول پزشک به شکل فیزیکی تودهی ایجاد شده را لمس میکند تا اندازه، شکل و بافت آن را تشخیص دهد. حتی اگر به نظر برسد که غدهی موجود از نوع فیبروآدنوما است، آزمایشهای بیشتر برای اطمینان از تشخیص، توسط پزشک تجویز خواهد شد.
معمولاً از ماموگرافی یا آزمایشهای سونوگرافی برای عکسبرداری از بافت سینه استفاده میشود. این دو روش سرعت زیادی دارند و پزشک در مطب خود از آنها کمک میگیرد تا به شکل سریع اطلاعات بیشتری دربارهی توده به دست آورد. از تصاویر رادیولوژی نیز میتوان برای تشخیص دقیقتر کمک گرفت.
دقیقترین روش برای تشخیص نوع توده، استفاده از بیوپسی است. در این روش باید قسمتی از بافت توده جدا شود تا در آزمایشگاه تحت آزمونهای بیشتری قرار گیرد. برای انجام بیوپسی، پزشک یک سوزن نازک را به درون بافت سینه وارد میکند و قسمتی از توده را با استفاده از سوزن بیرون میکشد.
تفاوت فیبرو آدنوما با سرطان سینه
بسیاری از افراد، زمانی که تودهای را در بافت سینهی خود حس میکنند، دچار ترس زیادی میشوند و گمان میکنند که تودهی ایجاد شده نشانهای از سرطان سینه است. این تصور اشتباه است زیرا هشتاد درصد تودههایی که در این بافت ایجاد میشوند سرطانی نیستند و ایجاد خطری جدی نمیکنند. تودههای فیبروآدنوما نیز اندازهی کوچکی دارند و معمولاً بزرگتر از ۵ سانتیمتر نمیشوند. این تودهها کاملاً بدون خطر هستند البته انواع بزرگتر آنها ممکن است قبل از عادت ماهیانه، موجب درد در سینهها شوند. معمولاً اندازهی تودههای فیبروآدنوما بزرگ نمیشود اما تودههای سرطانی به سرعت حجم خود را افزایش میدهند و ممکن است به سایر اندامهای بدن نیز انتقال پیدا کنند.
تفاوت فیبرو آدنوما با کیست سینه ( فیبروکیستیک)
کیست سینه نیز یکی از اختلالاتی است که بافت سینه را درگیر کرده و موجب ایجاد توده در این بافت میشود. فیبروکیستیک سینه تفاوتهایی با فیبرو آدنوما دارد. اصلیترین تفاوت این دو نوع توده، در سن ابتلای افراد به آنها است. فیبرو آدنوما معمولاً در خانمهای جوان و زیر سی سال اتفاق میافتد و با افزایش سن احتمال ابتلا به آن کاهش مییابد اما کیست سینه در سنین بالاتر روی میدهد. همچنین بافت فیبروکستیک ها نرم بوده و مانند کیسهای پر از مایع احساس میشوند در حالی که تودهی فیبرو آدنوما سفتتر است و حالت لاستیکی دارد. بهطورکلی تشخیص دقیق تفاوت میان این دو نوع توده تنها با آزمایشهایی مانند سونوگرافی یا انجام بیوپسی ممکن است.
فیبروآدنوما در کودکان
ازآنجاییکه احتمالاً فیبروآدنوما با هورمونهای جنسی در ارتباط است. معمولاً این بیماری در کودکان کوچکتر از ده سال دیده نمیشود و شیوع آن در سنین کودکی بسیار نادر است. اما با نزدیک شدن به دورهی بلوغ، احتمال ابتلا به این عارضه بسیار زیاد میشود و حتی نوع خاصی از این توده (فیبروآدنومای نوجوانی) در سنین ده تا هیجده سال دیده میشود.
درمان فیبروآدنوما
در بسیاری از موارد فیبروآدنوما نیازی به درمان ندارد. بااینحال بعضی از بیماران ترجیح میدهند این توده از بدنشان خارج شود.
درمان بدون جراحی
اگر پزشک تشخیص دهد که تودهی موجود در بافت سینه از نوع فیبروآدنوما است. ممکن است نیازی به جراحی نداشته باشد. بهطورکلی جراحی ممکن است شکل سینه را از بین ببرد و همچنین بیشتر تودههای فیبروآدنومیک خود به خود کوچک میشوند. اگر بیمار انتخاب کند که جراحی انجام نشود. مهم است که بهطور مداوم تودهی فیبروآدنومیک موجود در بدن وی مورد آزمایش قرار بگیرد تا در صورت تغییر شکل، بتوان آن را به سرعت درمان کرد.
درمان با جراحی
اگر تودهی ایجاد شده بزرگ باشد یا به مرور زمان رشد کند. پزشک جراحی را پیشنهاد خواهد داد. در فرایند جراحی ممکن است پزشک توده را خارج کند. یا با استفاده از دستگاه کریوپروب توده را درون بدن بیمار از بین ببرد. بعد از خارج شدن فیبرو آدنوما باز هم امکان دارد که تودههای دیگری ایجاد شوند. باید تودههای جدید نیز مورد آزمایش قرار داده شوند و احتمال سرطان در نظر گرفته شود.